BUILDING AND RE-BUILDING OF BALKAN NATIONAL IDENTITIES IN THE LIGHT OF INDIVIDUAL NATIONAL POLICIES

РЕЗИМЕ: СОЗДАВАЊЕ И ПРЕ-СОЗДАВАЊЕ НА БАЛКАНСКИТЕ НАЦИОНАЛНИ ИДЕНТИТЕТИ ВО СВЕТЛИНАТА НА ИНДИВИДУАЛНИТЕ НАЦИОНАЛНИ ПОЛИТИКИ

  • Meri Stojanova NI “Institute and museum” – Bitola
Keywords: Balkan, national identities, nation-building, policies, Балкан, национални идентитети, национална изградба, политики

Abstract

Building of the national identities of the Balkan countries was, and still is considered as extremely controversial process in the European history. Reason for such qualification rises from the fact that in some cases nation building processes are analyzed out of the local/regional, historical and cultural contexts and they are compared to other in many cases completely different contextual, nation building processes. In this sense they are not considered as individual, national and/or cultural processes but merely as political issues and goals which are supported, “confirmed”, and which should gain “approval” and acceptance from the wider European and world community.
In the past century we have perceived and witnessed many Balkan nations rising and building their national identities in a different ways. But there were also some that, no matter what they do, they were constantly disputed. That is the case of the Macedonian nation building processes which is a pure example of how can political issues and appetites in different historical periods interfere on the long run in the nation building and how this situation can influence the life of the people keeping them “imprisoned” and depending on the good will of the “great” powers. On one hand truing to constantly keep up with the contemporary changes and on the other hand grasping on to the past, Macedonians as well as other Balkan nations, in the last couple of decades underwent the process of re/building, revival and/or reconfirmation of their own national values and their own national identities.

 

РЕЗИМЕ

Врз основа на погоре изнесеното може да се заклучи дека иако дебатите кои се однесуваат на националните идентитети и процесите на нивна изградба, започнале уште кон крајот на XVIII век, сеуште не стивнуваат.
Основните причини за ваквите состојби се, едноставно кажано, различните патишта на создавање или изградба на националните идентитети на населението во поедини држави, кои токму поради разликите, се, или не се, прифатени од пошироката светска, пред сѐ, политичка елита.
Токму во таа насока е даден и осврт на поедини политички и општетсвени сосотојби кои имаат свој одраз во процесите на изградба на нациите и концептуалното поимање на одредени термини поврзани со нив, а кои третирајќи ги недоследно во нивната оригинална, изворна форма и средина, создаваат недоразбирања и креираат една друга, поинаква слика.
Во прилог на изградбата и зацврстувањето на припадност кон одредена нација се користат и одредени симболи, како што се знамето, националната химна, и др., кои пак во одреден временски период, може повторно да поминат низ процес на преосмислување и трансформација, а понекогаш и до комплетно напуштање.
Ваквите процеси може да се проследат и врз примерот на поединечните нации кои во периодот по Втората светска војна ја конституираа СФР Југославија, за да по перод од педесетина години заедничко живеење и напори за создавање на една југословенска нација, повторно се свртат кон своите „етнички корени“ и кон заедниците кон кои, согласно нивните чувства и представи, сметаат дека, припаѓаат.

Published
2018-12-29
Section
ARTICLES / ПРИЛОЗИ