ЖИТИЕТО НА СВЕТИ АЛЕКСЕJ - ЧОВЕК БОЖJИ, ПРОЗЕН РАКОПИС ОД 1828 ГОДИНА, ТЕКСТОЛОШКО - JАЗИЧЕН ОСВРТ
ДОИ:
https://doi.org/10.58301/BM1540-4489kКлучни зборови:
св. Алексеј, христијанска хагиографија, фонетско-морфолошко ниво, лексикаАпстракт
Најпопуларната христијанска хагиографија свети Алексеј- човекот 6ож]и, со најстар словенски препис од грчки превод кој датира од 12 век, нашла свое место и во македонската средновековна и народна книжевност. Раширеноста на овој мотив ]а следиме низ многу6ројно настанатата житијна литература во Македонија, осебно во периодот од 19 век, и тоа во ракописи на староцрковнословенски јазик со различни редакции, продуцирани од „актуелната“ духовна провениенција, но и во мношшвошо ракоииси на сшароцрковнословенски]азик од македонска редакцша. Во нашиов прилог, тема на разработка од текстолошко-јазичен аспект, ќе биде уште едно интересно житије за св. Алексеј, пишувано во 1828 година на западномакедонско наречје или, поточно, на мијачки дијалект. Самото житие е дел (с. 35-47) од „Зборникот од поученија“, македонски ракописен текст, прва половина на 19 век.
Преземања
Објавено
Како да се цитира
Издание
Секција
Дозвола
Авторско право(c) 2015 ЈНУ Институт за старословенска култура - Прилеп

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.