ЗА СЕМАНТИЧКАТА ПРОМЕНА НА ГРЧКАТА ЛЕКСЕМА ΚΛΗΣΙΣ „ПОВИКУВАЊЕ, ПОВИК, ЗВАЊЕ“ ВО НОВИОТ ЗАВЕТ И ЗА ЗНАЧЕЊЕТО НА НЕГОВИТЕ ПРЕВОДНИ ЕКВИВАЛЕНТИ НА ИСТОКОТ И НА ЗАПАДОТ
ДОИ:
https://doi.org/10.58301/BM18471195chaКлучни зборови:
семантичка промена, христијански термини, Нов Завет, историска семантикаАпстракт
Во ова соопштение нашето внимание би сакале да го насочиме кон промената на значењето на една лексема од грчката лексика, која станува означител на еден важен поим на христијанското учење. Според некоја наша лична категоризација лексемашт κλήσις ,, повикување, повик“ како дел од лексичкиоѕ фонд на Новиот Завет би ја вбројале меѓу секундарно создаденте христијански термини, односно меѓу оние термини чиешто специјализирано значење не би можело да се воочи во изворната лексика на Евангелијата. Овие зборови се појавуваат само во Посланијата и, евентуално, во Делата
Апостолски, а доколку се појават во текстот на Евангелијата, сепак, тие се употребени со своето вообичаено, нетерминилогизирано значење.
Преземања
Објавено
Како да се цитира
Издание
Секција
Дозвола
Авторско право(c) 2018 ЈНУ Институт за старословенска култура - Прилеп

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.